Ραδιενεργά

Στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας 2024/1788 οφείλει να προχωρήσει η χώρα μας ως τα τέλη του φετινού έτους. Πρόκειται για κατευθύνσεις που αφορούν την ενσωμάτωση του υδρογόνου και των ανανεώσιμων αερίων στις εγχώριες αγορές με στόχο την απανθρακοποίηση του δικτύου αερίου.

Σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του ΥΠΕΝ, η ομάδα εργασίας που έχει συσταθεί προς αυτό το σκοπό, θα πρέπει να υποβάλει προσχέδιο νόμου ως την 31η Δεκεμβρίου 2026. Οφείλει, επίσης, να υποβάλει εισηγήσεις επί τυχόν ερωτημάτων της Κομισιόν εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών.

Στην Αθήνα βρίσκεται πλέον η νέα Ισραηλινή πρέσβης, Πνινάτ Γιανάι, που θα πάρει τη σκυτάλη από τον απερχόμενο Νόαμ Κατς

Πρόκειται για νομικό και αναλύτρια με εμπειρία σε θέματα γεωπολιτικά και ενεργειακά, όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει και το οικογενειακό της υπόβαθρο.

Βλέπετε, ο αδερφός της είναι ο επιχειρηματίας Οφέρ Γιανάι, ιδιοκτήτης της εταιρείας Nofar Energy, που ειδικεύεται σε έργα ΑΠΕ και αποθήκευσης ενέργειας. Μάλιστα, η Nofar εισήλθε το 2023 στην ελληνική αγορά, με ένα χαρτοφυλάκιο 1,34 GWh στην αποθήκευση.

Ο Οφέρ Γιανάι είναι επίσης μεγαλομέτοχος της ομάδας μπάσκετ Χάποελ Τελ Αβίβ, που ανταγωνίζεται Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στην Ευρωλίγκα και έχει προπονητή το Δημήτρη Ιτούδη. Προκύπτει έτσι μια διπλή σχέση της οικογένειας με τη χώρα μας.

Το χαρτοφυλάκιο μπαταριών στη Βουλγαρία λειτουργεί ως εξωτερικός μηχανισμός ευελιξίας για το ελληνικό σύστημα, σημειώνει σε αναφορά του το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων στη Σόφια της ελληνικής πρεσβείας στη Βουλγαρία. Όπως εξηγεί, η σημασία των βουλγαρικών μπαταριών για την Ελλάδα προκύπτει από τη στενή λειτουργική σύνδεση των δύο αγορών. Η ελληνική αγορά χαρακτηρίζεται από αυξανόμενη μεσημβρινή παραγωγή φωτοβολταϊκής ενέργειας, οποία συχνά συμπιέζει τις τιμές χονδρικής και αυξάνει την ανάγκη περικοπών. Η δυνατότητα εξαγωγής της πλεονάζουσας ενέργειας προς τη Βουλγαρία επιτρέπει την απορρόφησή της από βουλγαρικές μπαταρίες, ιδίως όταν υφίσταται διαθέσιμη διασυνοριακή δυναμικότητα.

Μάλιστα, σύμφωνα με Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων, η επίδραση έγινε εντονότερη σε επεισόδια ακραίων τιμών στη Ρουμανία και στην Κεντρική Ευρώπη. Χαρακτηριστικά, οι βουλγαρικές μπαταρίες συνέβαλαν στην απορρόφηση πιέσεων σε περίοδο κατά την οποία οι τιμές στη ρουμανική αγορά είχαν προσεγγίσει τα 340 ευρώ ανά Μεγαβατώρα. Η ύπαρξη αποθηκευτικής δυνατότητας στη Βουλγαρία μειώνει τον κίνδυνο άμεσης και πλήρους μεταφοράς τέτοιων τιμών προς την Ελλάδα, χωρίς όμως να εξαλείφει την έκθεση της ελληνικής αγοράς σε διασυνοριακές διαταραχές.  

Στη διάρκεια όμως της ημέρας οι άνεμοι άλλαξαν και πάλι και πήρε ξανά κεφάλι η αρχική άποψη. Αν με ρωτάτε τη γνώμη μου, θα έλεγα πως ούτε σήμερα θα βγει η απόφαση.

“Μήπως αυτό είναι για καλό;”, αναρωτήθηκε ο συνομιλητής μου, καθώς εν μέσω φορτισμένου κλίματος, ποτέ δεν προκύπτει κάτι καλό. Οχι ότι και ο ίδιος τρέφει προσδοκίες ότι και να καθυστερήσει η απόφαση, το Χωροταξικό θα γίνει πιο φιλικό στα αιολικά.

Οι καταστροφικές πυρκαγιές του τελευταίου μήνα φέρνουν και πάλι στο προσκήνιο την απειλή για το δίκτυο ηλεκτρισμού που συνιστά η κλιματική αλλαγή.

Ασχέτως του ποιος φταίει στην κάθε περίπτωση (ο διαχειριστής, οι ιδιώτες ή η ανωτέρα βία), το μεγαλύτερο πρόβλημά μας δεν είναι η απόδοση των ευθυνών, αλλά να προλάβουμε την καταστροφή εξ αρχής.

Εκεί ακριβώς είναι που ο μέσος πολίτης δυσκολεύεται πολύ να κάνει ένα βασικό συσχετισμό: Ότι για να μην παίρνει φωτιά το δάσος, εκτός από οργάνωση χρειάζονται και χρήματα. Το δίκτυο κατασκευάστηκε με άλλες παραδοχές που δεν ισχύουν πλέον. Η αντικατάσταση των υπέργειων γραμμών με υπόγειες δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη και στοιχίζει ακριβά.

Έτσι, δεν μπορούμε από τη μια να παραπονιόμαστε για τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και από την άλλη να θέλουμε επαρκή προστασία από τις πυρκαγιές.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που επεμβαίνει ο λαϊκισμός, καθώς αποτρέπει τον πολίτη από το συνειρμό ότι ένα συν ένα κάνουν δύο. Δημιουργεί ένα νοητικό διαχωρισμό που μπορεί να ικανοποιεί τον ψυχισμό μας και να κερδίζει likes, αλλά τελικά μας βγάζει χαμένους.

Ανατροπή στις μέσες χρεώσεις κάθε «χρώματος» οικιακού τιμολογίου έφερε ο Αύγουστος, καθώς για πρώτη φορά από τον Μάιο  -όταν αποσύρθηκαν τα πιο ανταγωνιστικά μπλε τιμολόγια- τα πράσινα συμβόλαια έγιναν ακριβότερα από τα σταθερά συμβόλαια, για τα νοικοκυριά με τυπική κατανάλωση. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το εργαλείο Στατιστικής Ανάλυσης της Λιανικής Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, που έχει αναπτύξει η ΡΑΑΕΥ, τον μήνα που διανύουμε η μέση τελική επιβάρυνση των πράσινων τιμολογίων είναι μεγαλύτερη από των μπλε, για τα νοικοκυριά με μηνιαίες καταναλώσεις πάνω από 290 κιλοβατώρες.

Ενδεικτικά, για κατανάλωση 350 κιλοβατώρων, ένα νοικοκυριό με σταθερό τιμολόγιο θα πληρώσει κατά μέσο όρο τον Αύγουστο 67,70 ευρώ, έναντι των 71,16 ευρώ που είναι η μέση τελική επιβάρυνση στα πράσινα προϊόντα. Πρόκειται για σημαντική διαφοροποίηση σε σχέση με το προηγούμενο 4μηνο, καθώς με κριτήριο τη μέση τελική επιβάρυνση, τα μπλε τιμολόγια ήταν ακριβότερα των δύο άλλων «χρωμάτων» ακόμη και για αρκετά υψηλές μηνιαίες καταναλώσεις, της τάξης των 400 κιλοβατώρων.

Ρωτώντας αρμοδίως τι γίνεται με τα ανοικτά μέτωπα που ήθελε να κλείσει το ΥΠΕΝ πριν τις διακοπές του Αυγούστου, δηλαδή τις υπουργικές για το Χωροταξικό των ΑΠΕ, την αυτοκατανάλωση (net billing και φωτοβολταικά στα μπαλκόνια), συν αυτήν για τον Ενεργειακό Τουρισμό, εισέπραξα την απάντηση ότι ο σχεδιασμός πήγε πίσω λόγω των πυρκαγιών. Λογικό, ειδικά όταν το προηγούμενο 15νθήμερο ήταν πολύ δύσκολο για πολλές περιοχές και για τα δασικά μας οικοσυστήματα, με μεγαλύτερο φυσικά πλήγμα την απώλεια 5 ανθρώπων, που έπεσαν στο καθήκον. Η δημοσίευση ωστόσο τη Παρασκευή της ΚΥΑ για το Χωροταξικό του Τουρισμού αναπτέρωσε τις ελπίδες των ανθρώπων του χώρου ότι σύντομα θα ανακοινωθεί και το πλαίσιο για τις ΑΠΕ. Οι πληροφορίες μου λένε ότι η έκδοση της ΚΥΑ είναι θέμα ημερών, εφόσον βέβαια δεν υπάρξουν νέες ανατροπές, όπως οι πολλές μέχρι τώρα στη διάρκεια του Αυγούστου...

Την κατάσταση, την ιδιαίτερα προβληματική, που συνεχίζουν να βιώνουν οι επενδυτές φωτοβολταϊκών, κυρίως οι μικρομεσαίοι όπως συνηθίζουμε να λέμε, περιγράφει παραστατικά φίλος της στήλης. Μας γράφει:

«Οι φωτοβολταϊκοί παραγωγοί απέχουν πολύ από το να θεωρούν ικανοποιητικές τις τελευταίες κυβερνητικές εξαγγελίες, αλλά ούτε και τις μισές λύσεις που ακούγονται κατά καιρούς για το πρόβλημά τους. Η πολυδιαφημισμένη ανακοίνωση για την αποζημίωση της παραγωγής στις ώρες μηδενικών τιμών στη Day-Ahead Market παρουσιάστηκε ως λύση, στην πραγματικότητα όμως πέρασε και δεν ακούμπησε. Τις αρνητικές τιμές, που είναι και το πραγματικό πρόβλημα, ούτε καν τις αγγίζει.

Έξω από το πεδίο του μένουν οι περικοπές έγχυσης από τους Διαχειριστές, που εξακολουθούν να μην αποζημιώνονται. Η ρύθμιση που ανακοινώθηκε στις 5 Ιουνίου κράτησε τη λογική των δύο ωρών, και η αγορά συνεχίζει να προσαρμόζεται με ολοένα περισσότερες συνεχόμενες αρνητικές τιμές. Οι συμβάσεις λειτουργικής ενίσχυσης είναι δομημένες πάνω στη χρηματιστηριακή αγορά, και όταν εκείνη λαμβάνει τέτοια σήματα, τη ζημιά την πληρώνουν οι παραγωγοί. Όσο για τις λύσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι, το 20% με clawback δεν φαίνεται να κερδίζει τους παραγωγούς, που δεν θέλουν δανεικά, ενώ η επέκταση των συμβάσεων έχει χαθεί σε τηλεφωνικές συνομιλίες ανάμεσα σε εκπροσώπους του κλάδου, στο ΥΠΕΝ και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πάνω από όλα, καμία από αυτές δεν αγγίζει τη διαρκή επιδείνωση της οικονομικής θέσης χιλιάδων μικρών και μεσαίων παραγωγών, που βλέπουν τις δόσεις των δανείων τους να τρέχουν με έσοδα που δεν ισχύουν πια.

Το ΥΠΕΝ, συνηθίζει κάθε Ιούλιο να επιδεικνύει έντονη νομοθετική δραστηριότητα. Η αποτροπή όμως της οικονομικής κατάρρευσης χιλιάδων παραγωγών δεν φαίνεται να είναι ανάλογη προτεραιότητα.

Στο μεταξύ, κάτι αρχίζει να αλλάζει και μέσα στον ίδιο τον κλάδο. Ύστερα από μια περίοδο σιωπής που είχε προκαλέσει δυσαρέσκεια στη βάση, στους συλλόγους των παραγωγών καταγράφεται πλέον κινητικότητα, με στόχο τη συσπείρωση, τον συντονισμό και τη διαμόρφωση κοινών θέσεων. Φορείς που για χρόνια κινούνταν χωριστά φαίνεται να συγκλίνουν, και μια κοινή τοποθέτηση δεν δείχνει να απέχει πολύ.

Το ζητούμενο είναι σαφές. Η επιβίωση των παραγωγών να γίνει άμεση πολιτική προτεραιότητα και όχι αντικείμενο αποσπασματικών εξαγγελιών. Γιατί ποιος φωτοβολταϊκός παραγωγός μπορεί να συμβιβαστεί με το μηδέν, όταν ο χρόνος για την οικονομική του επιβίωση μετρά ήδη αντίστροφα;»

Ο υπουργός Ενέργειας Μιχάλης Δαμιανός που τοποθετήθηκε χθες για την είσοδο του γαλλικού ομίλου ως βασικού μετόχου στο έργο, χαιρέτισε την συμφωνία ως εξέλιξη που προσδίδει στο έργο «τεράστια νέα δυναμική».

Υπενθύμισε μάλιστα ότι η είσοδος της Meridiam υλοποιεί την κοινή απόφαση των Χριστοδουλίδη - Μητσοτάκη, όταν το Νοέμβριο του 2025, μπροστά στην ανάγκη εξεύρεσης ισχυρού επενδυτή, είχαν συμφωνήσει στην επικαιροποίηση των οικονομικοτεχνικών παραμέτρων του έργου.

Ωστόσο επανέλαβε τη θέση ότι η Λευκωσία θα αναμένει τη μελέτη της ΕΤΕπ για να αποφανθεί αν το έργο είναι βιώσιμο. 

Συμπέρασμα; Η Κύπρος αμφιταλαντεύεται να πάρει αποφάσεις, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Και ίσως να μην είναι τυχαίο ότι παρά την ενημέρωση που είχαν οι κύπριοι συνάδελφοι από το Προεδρικό ότι για το θέμα θα τοποθετηθεί χθες ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, τελικά η δήλωση έγινε από τον υπ. Ενέργειας. 

Πολιτική αντιπαράθεση έχει προκαλέσει στη Μεγαλόνησο η συνέντευξη του Γιώργου Παπαναστασίου, τέως Υπουργού Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, στην Καθημερινή της Κύπρου. Στο κάδρο των δηλώσεών του βρίσκεται μεταξύ άλλων και ο Great Sea Interconnector, εκπέμποντας σαφές μήνυμα: η πολιτική στήριξη που εκφράστηκε δημόσια για το έργο δεν συνοδεύτηκε από τις αναγκαίες αποφάσεις, που θα επέτρεπαν να προχωρήσει με τους απαιτούμενους ρυθμούς.

Ιδιαίτερο βάρος έχει το γεγονός ότι οι επισημάνσεις αυτές γίνονται στον απόηχο της πρόσφατης ενεργειακής κρίσης στην Κύπρο. Ο πρώην Υπουργός ουσιαστικά υποστηρίζει πως η κρίση επιβεβαιώνει την ανάγκη της ηλεκτρικής διασύνδεσης, καθώς ένα απομονωμένο ηλεκτρικό σύστημα είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους που δύσκολα μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με νέους σταθμούς παραγωγής ή περισσότερα φωτοβολταϊκά και μονάδες αποθήκευσης.

Την ίδια στιγμή, επιχειρεί να αποδομήσει και το βασικό επιχείρημα των επικριτών του έργου, αποκαλύπτοντας ότι είχε εισηγηθεί τη διενέργεια νέας ανεξάρτητης μελέτης, η οποία έχει ολοκληρωθεί και συμπεραίνει πως παρά την αύξηση του κόστους κατασκευής, ο GSI εξακολουθεί να αποτελεί μακροπρόθεσμα μια οικονομικά βιώσιμη επένδυση για την Κύπρο.

Παρ΄όλα αυτά, όπως συμπληρώνει, δεν κατάφερε να πείσει «τους οικονομικούς», ότι η νέα μελέτη βιωσιμότητας που ζητούσε το κυπριακό Υπουργείο Οικονομικών είναι «αχρείαστη», και ότι το κόστος έχει ήδη ανέβει από 1,54 δισ. στα 1,9 δισ. ευρώ και σε κάθε νέα μελέτη θα ανεβαίνει λόγω καθυστέρησης.

Στον απόηχο της συνέντευξης, ο Δημοκρατικός Συναγερμός εξέδωσε ανακοίνωση, όπου μεταξύ άλλων κατηγορεί την κυβέρνηση για έλλειψη στρατηγικής και ολιγωρία. Παράλληλα, ζητά από τον νυν Υπουργό Ενέργειας την προσωπική του θέση για τη χαρακτηρισμένη ως «αχρείαστη» από τον προκάτοχό του νέα μελέτη βιωσιμότητας. «Έχετε αναλάβει πρωτοβουλία εντός της κυβέρνησης για αποτροπή του ρίσκου απώλειας της κοινοτικής χρηματοδότησης των 657 εκατ. ευρώ;», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Όπως ξέρετε, οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν γνωμοδοτική και μόνον αρμοδιότητα σχετικά με την αδειοδότηση έργων ΑΠΕ και αυτό είναι ένα μόνιμο «παράπονο» των δημάρχων, στη λογική «αποφασίζουν άλλοι για τον τόπο μας». Το σίγουρο είναι ότι, αν είχαν αποφασιστική αρμοδιότητα οι Δήμοι, δεν θα εξασφάλιζε άδεια κανένα έργο σε όλη την επικράτεια…

Το ξανασκέφτηκα με αφορμή ένα βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο από συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαμίας. Εκτός ημερήσιας διάταξης, γίνεται αναφορά σε Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που έχει καταθέσει μια εταιρεία για Μικρό Υδροηλεκτρικό Έργο στο Γοργοπόταμο.  Ο Δήμαρχος Πανουργιάς Παπαϊωάννου, δεν μπαίνει καν στον κόπο να δει τη Μελέτη και, βεβαίως, να την φέρει προς γνωμοδότηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά ξεκινάει με ύφος «μαχαλόμαγκα» να απειλεί τους πάντες. Θαυμάστε: «Πείτε στον επιχειρηματία, εκ μέρους του Δημάρχου, να το ξεχάσει. Να το ξεχάσει γιατί θα γίνει της π…..ς! Να μην τολμήσει κανένας, είτε πρόκειται για την «αποκεντρωμένη» είτε για οποιονδήποτε, να εγκρίνει Μελέτη γιατί θα μας βρεί απέναντι, είτε με νόμιμα μέσα, είτε με όποια μέτρα χρειαστεί…»

Και όλα αυτά, όχι επειδή δεν είναι επαρκής η Μελέτη, για παράδειγμα, ή επειδή υπάρχει κάποιος άλλος λόγος, αλλά επειδή ο Δήμαρχος αποφασίζει ότι στο Γοργοπόταμο δεν επιτρέπονται υδροηλεκτρικά. Τελεία και παύλα!

Γιαυτό σας λέω: Ευτυχώς που δεν έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα για τα θέματα αυτά οι Δήμοι…

Τρεις υπουργικές αποφάσεις πάνω σε αντίστοιχα θέματα για τα οποία έχει ολοκληρωθεί η σχετική διαβούλευση, θέλει να βγάλει το ΥΠΕΝ αυτή την εβδομάδα, πριν η πολιτική ηγεσία φύγει για διακοπές. Τις αποφάσεις για το Χωροταξικό των ΑΠΕ (https://energypress.gr/news/zitima-imeron-i-apofasi-gia-horotaxiko-ton-ape-allages-sto-kritirio-toy-anemoy-entos-tis), την αυτοκατανάλωση (https://energypress.gr/news/net-billing-simantikes-beltioseis-blepei-i-agora-sti-nea-ypoyrgiki-12-krisimes-allages) και τον Ενεργειακό Τουρισμό (https://energypress.gr/news/energeiakos-toyrismos-kleidose-neo-plaisio-stin-protasi-skylakaki-ohi-apo-maximoy-se-apokopes), που έχουν κλειδώσει και μετά από κάποιες αλλαγές - όχι δραστικές - οι οποίες προστέθηκαν μετά τη διαβούλευση, αναμένεται να εκδοθούν εντός εβδομάδας.

Οσοι νομίζουν ότι οι ειδήσεις από τη ΔΕΗ τελειώνουν για φέτος το καλοκαίρι με τις ανακοινώσεις ότι μπαίνει στην αγορά της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, μάλλον θα διαψευστούν. Τη περίοδο αυτή τρέχουν πολλά και σε διαφορετικά επίπεδα από τον όμιλο, από ένα 3ο πακέτο έργων στο εξωτερικό μέχρι οι συζητήσεις με τον Ιταλό πάροχο ρεύματος που η διοίκηση έχει εξαγγείλει ότι θα αγοράσει (https://energypress.gr/news/dei-konta-se-deal-me-paroho-stin-italia-erhontai-kai-nees-agores-ape), και εξ όσων γνωρίζω, οι καλοκαιρινές ειδήσεις δεν έχουν τελειώσει. Σύντομα τα νεότερα..

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει, αλλά έχει πράγματι βουήξει η δημόσια σφαίρα για ευθύνες του ηλεκτρικού δικτύου για τις πυρκαγιές και ειδικά για τη φωτιά στο Ρέθυμνο. Απο τον ΔΕΔΔΗΕ μου λένε ωστόσο ότι απο αλλού ξεκίνησε και κατά κανόνα ξέρουν τι λένε. Όχι ότι δεν χρειάζεται προσοχή και πρόνοια... Παντού και πάντα υπάρχουν φωτιές που προκαλούνται από τα ελεύθερα δίκτυα (στις ΗΠΑ είναι το 3%, εδώ σε εμάς είναι το 1%). Απλά να κρατάμε την ψυχραιμία μας και να ψάχνουμε την κάθε περίπτωση. Όχι εύκολες εξηγήσεις που απλώς ικανοποιούν το κοινό αίσθημα...

Μπορεί η αντιστάθμιση κινδύνου για τους προμηθευτές, όπως προβλέπεται στην ευρωπαϊκή οδηγία 2024/1711 να ενσωματώνεται τώρα στο εθνικό δίκαιο και να καλείται η ΡΑΑΕΥ να διαμορφώσει την σχετική "φόρμουλα", που όπως σας γράψαμε δεν συνιστά καθόλου απλή υπόθεση, ωστόσο το θέμα είναι γνωστό σε κύκλους της αγοράς με την τελευταία μάλιστα να έχει διατυπώσει προ καιρού προτάσεις και σχόλια επ' αυτού. 

Αξίζει να θυμίσουμε ότι ο ευρωπαϊκός σύνδεσμος των ανεξάρτητων προμηθευτών ενέργειας (EER) με πρόεδρο πλέον τον Γενικό Διευθυντή του ΕΣΠΕΝ, Μίλτο Ασλάνογλου, είχε ήδη τοποθετηθεί για το hedging obligation πριν ακόμη εκδοθεί η Οδηγία, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις στο πλαίσιο της σχετικής δημόσιας διαβούλευσης.

Η βασική φιλοσοφία της θέσης του EER είναι ότι οι υποχρεώσεις αντιστάθμισης κινδύνου πρέπει να είναι ευέλικτες και αναλογικές: να αφορούν το αποτέλεσμα της αντιστάθμισης και όχι τα μέσα που χρησιμοποιούνται, να περιορίζονται στα προϊόντα σταθερής τιμής, να μην οδηγούν σε υπερβολικά παρεμβατικό ρυθμιστικό έλεγχο, δεδομένου ότι ένας τέτοιος έλεγχος θα ήταν ιδιαίτερα πολύπλοκος στην εφαρμογή του και θα είχε περιορισμένη αποτελεσματικότητα, καθώς και να λαμβάνουν υπόψη τόσο το κόστος των margin calls όσο και τον κίνδυνο του over-hedging.

Συνεχίζει το σίριαλ με τα πρόστιμα στους φωτοβολταϊκούς χωρίς μήνες μετά να υπάρχει μια ξεκάθαρη εικόνα τι «μέλει γενέσθαι» με άλλους να πληρώνουν (με παρακράτηση από τις πληρωμές που δικαιούντο) και άλλους να έχουν πετύχει προσωρινή παύση μέσω δικαστικής οδού.

Τα παραπάνω αφορούν τα πρόστιμα λόγω μη εγκατάστασης set-point, με τον «λογαριασμό» να περιλαμβάνει μια ακόμη κατηγορία, αυτή με τους «παραβάτες» της Ομάδας Β που δεν υπάκουσαν στις εντολές αποκοπής των Διαχειριστών. Το ένα έχει κολλήσει στα «εξώδικα» με το «μπαλάκι» να βρίσκεται στο ΥΠΕΝ για τα περαιτέρω, ενώ το άλλο στη Ρυθμιστική Αρχή, παραμένοντας σε εκκρεμότητα που θέλοντας και μη κάποια στιγμή πρέπει να κλείσει.

Θα αναφέρω μονάχα ότι, από όσο μαθαίνω, «παραβάτες» ως προς την υποχρέωση εγκατάστασης εξοπλισμού set-point συνεχίζουν να υπάρχουν με την νέα λίστα να «τρέχει» από 1/1/2026 όπως προβλέπει ο νόμος. Τώρα δεν ξέρω πόσο νόημα έχει να έρθουν να προστεθούν κι άλλα πρόστιμα όταν δεν έχει ξεκαθαρίσει τι θα γίνει με τα παλιά..