Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για τη σκοπιμότητα να στραφεί η χώρα στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), στο πλαίσιο και της Ευρωπαϊκής πολιτικής. Έχει όμως μεγάλη οικονομική σημασία το μείγμα και ο ρυθμός ανάπτυξης των ΑΠΕ.

Η μεγάλη έκρηξη αιτήσεων για φωτοβολταϊκά έχει δυσβάστακτο κόστος για τον καταναλωτή ενέργειας. Κινδυνεύουμε να ξεπεράσουμε τον στόχο της δεκαετίας μέσα σε ένα-δύο χρόνια. Αυτό είναι οικονομικά αναποτελεσματικό γιατί ακόμα σήμερα τα φωτοβολταϊκά είναι ακριβά ενώ το κόστος αναμένεται να μειωθεί σημαντικά προς το τέλος της δεκαετίας.

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που συνέβη με τα αγροτικά φωτοβολταικά και τις 6.000 περίπου των αιτήσεων που έχουν συγκεντρωθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο αγροτικός τομέας χρειάζεται σοβαρό μακροχρόνιο σχεδιασμό με κρατική παρέμβαση. Όμως η μείωση των κοινοτικών επιδοτήσεων και ο διεθνής ανταγωνισμός αντιμετωπίζονται μόνο με σχεδιασμό που θα επιδιώξει νέες καλλιέργειες υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Σημαντική συνιστώσα του σχεδιασμού αυτού πρέπει να είναι οι καλλιέργειες για ενεργειακούς σκοπούς. Τα ενεργειακά φυτά ιδίως αυτά με ξυλώδη υφή μπορούν να καλλιεργηθούν σε μεγάλη κλίμακα και να τροφοδοτήσουν εν μέρει τις λιγνιτικές μονάδες με πολλαπλά οφέλη τόσο για τη ΔΕΗ και τη διατήρηση της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής, όσο και για τον αγροτικό τομέα. Η πραγματοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου απαιτεί βιομηχανική οργάνωση της γεωργίας και μακροχρόνια συμβόλαια απορρόφησης της βιομάζας (βιοκαύσιμα, πέλετς, βιοαέριο). Μάλιστα το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής από τη βιομάζα θα είναι περίπου το μισό από το κόστος της φωτοβολταϊκής παραγωγής. Το όφελος για δημιουργία νέων εγχώριων δραστηριοτήτων και νέων θέσεων εργασίας είναι επίσης σαφώς μεγαλύτερο για τη βιομάζα, συγκριτικά με τα φωτοβολταϊκά.

Δεν γίνεται βέβαια ο κάθε αγρότης ατομικά και άναρχα να αρχίζει να φυτεύει ενεργειακές καλλιέργειες, ενώ μπορεί να «φυτεύει» φωτοβολταϊκά χωρίς πρόγραμμα και οργάνωση. Επομένως η πρόκληση και η ευθύνη ανήκει στο Κράτος το οποίο και μόνο αυτό μπορεί να οργανώσει τον αγροτικό τομέα σε μία βιομηχανία βιο-πετρελαίου και βιο-διύλισης δίνοντας ουσιαστική προοπτική σε ένα τομέα που βρίσκεται σε κρίση.

* Ο κ. Παντελής Κάπρος είναι καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας στο ΕΜΠ, και πρώην πρόεδρος τη ΡΑΕ