«Είναι μία ιδέα η οποία ωριμάζει στη Ματζλίς [Βουλή] και τη συζητάμε» δήλωσε την Κυριακή, σύμφωνα με το πρακτορείο Fars, ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Ιράν Ali Larijani σχετικά με την προοπτική επιβολής άμεσης απαγόρευσης εξαγωγής ιρανικού πετρελαίου στις χώρες της Ε.Ε., σε απάντηση προς τις κυρώσεις εναντίον της Τεχεράνης που έχουν αποφασίσει οι «27» - και δη το πετρελαϊκό εμπάργκο από 1ης Ιουλίου.

Ο (θεωρούμενος ως «κεντρώος συντηρητικός», πιθανός αυριανός πρόεδρος της χώρας και πάντως έγκυρος εκφραστής του ιρανικού κατεστημένου) Larijani συμπλήρωσε ότι η «πλειοψηφία των βουλευτών» τάσσεται υπέρ των ενεργειακών αντιποίνων προς την Ε.Ε., πρόσθεσε όμως ότι «συνεχίζεται η διαβούλευση και με άλλους [κρατικούς] φορείς».

Την αίσθηση πάντως ότι το Ιράν υπαναχωρεί ως προς την απαγόρευση πετρελαϊκών εξαγωγών προς την Ε.Ε., όσο και αν φροντίζει για τους προφανείς διαπραγματευτικούς λόγους να τη διατηρεί στο προσκήνιο, ενίσχυσε ο αρμοδιότερος αυτών των «φορέων», ήτοι ο υπουργός Πετρελαίου Rostam Ghasemi, ο οποίος το Σάββατο δήλωσε μεν ότι «οπωσδήποτε» θα διακοπεί η τροφοδοσία ορισμένων «εχθρικών κρατών», συμπλήρωσε ωστόσο ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν προτίθεται να βλάψει τους ευρωπαϊκούς λαούς στο καταχείμωνο.

Με άλλα λόγια, στο στόχαστρο μπαίνουν συμβολικά μόνο οι «τρεις μεγάλοι» της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία) οι οποίοι και πρωταγωνιστούν, ως μέλη της ομάδας «5+1» των διεθνών συνομιλητών της Τεχεράνης , και όχι το σύνολο των «27». Η διαφορά είναι θεμελιώδης εφόσον οι «τρεις» έχουν αμελητέες πετρελαϊκές συναλλαγές με το Ιράν (τελευταία η γαλλική Total ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ιρανική αγορά), σε αντίθεση με τον Ευρωπαϊκό Νότο (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία), ο οποίος σε ενδεχόμενη διακοπή των ιρανικών εισαγωγών, θα μπορούσε να βιώσει, κοντά στα άλλα οικονομικά δεινά του, ένα ενεργειακό σοκ, δυνάμει αποσταθεροποιητικό για όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Προφανώς, η προοπτική άμεσης εύρεσης εναλλακτικού αγοραστή για τα 600.000 βαρέλια ημερησίως (20% των συνολικών εξαγωγών) που διοχετεύει το Ιράν στην Ε.Ε. αποδεικνύεται μη ρεαλιστική.

Ο Ghasemi δήλωσε επίσης ότι απεστάλη επιστολή προς τις λοιπές χώρες του OPEC, με την οποία ζητείται να «γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα όλων των κρατών-μελών» [ήτοι να μην αυξηθούν οι σαουδαραβικές εξαγωγές ώστε να συγκρατηθεί η τιμή], ενώ βεβαίωσε ότι το Ιράν δεν διαπραγματεύεται τη χορήγηση πετρελαίου με έκπτωση στην Κίνα.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, η Ε.Ε. βρίσκεται αντιμέτωπη με μία ακόμη ενεργειακή πρόκληση μετά την μείωση του ρυθμού τροφοδοσίας του ανατολικού τμήματος της Γηραιάς Ηπείρου (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) με ρωσικό φυσικό αέριο – γεννώντας φόβους για πιθανή επανάληψη της κρίσης του 2009. Η μείωση έφθασε την Πέμπτη το 30% σε Αυστρία και Σλοβακία και το 7% στην Πολωνία.

Η ρωσική Gazprom δηλώνει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις επιπλέον ανάγκες που δημιουργεί το φονικό κύμα κακοκαιρίας στην Ευρώπη ενώ ο Ρώσος πρωθυπουργός Vladimir Putin διαμηνύει ότι οι εγχώριες ανάγκες αποτελούν πρώτη προτεραιότητα, όσο και αν γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των ξένων πελατών. Παράλληλα η ρωσική πλευρά κατηγορεί την Ουκρανία ότι εμφανίζεται να υπερβαίνει τους ρυθμούς κατανάλωσής της, παραβιάζοντας τους κανονισμούς διέλευσης αερίου.

Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες αντιμετωπίζουν την κατάσταση με ψυχραιμία στον βαθμό που η κρίση του 2009 οδήγησε σε αύξηση των αποθεμάτων των κρατών-μελών αλλά και σε τροποποιήσεις στο δίκτυο οι οποίες να επιτρέπουν τη ροή αερίου και από Δυσμάς προς Ανατολάς, προς ενίσχυση των χωρών που ενδεχομένως θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα. Ωστόσο, εάν το μήνυμα της Gazprom είναι κατά βάθος και αυτό «συμβολικό» και πολιτικό η χρονική σύμπτωσή του με το ιρανικό σίριαλ γεννά ενδιαφέροντες συνειρμούς...

(ΠΗΓΗ: capital.gr, 6/2/2012)