Την επιστροφή φόρου για την αγορά καυστήρων που «καίνε» pellets προκρίνει η Greenpeace ως κίνητρο για τη χρήση βιομάζας στη θέρμανση, στον απόηχο και του σχετικού μέτρου που ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα από το υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Οι πόροι για την ενίσχυση των τεχνολογιών αυτών προτείνεται να προέρχονται από το Πράσινο Ταμείο (το οποίο διαχειρίζεται το ΥΠΕΚΑ), ενώ σύμφωνα με τη Greenpeace η επιστροφή φόρου είναι ο πιο πρόσφορος τρόπος καταβολής των ενισχύσεων διότι οι μηχανισμοί που απαιτούνται είναι έτοιμοι και δεν θα χρειαστεί η δημιουργία νέων σχημάτων που θα επιβάρυναν άσκοπα το κόστος του προγράμματος.

Σύμφωνα με την οργάνωση, το καθεστώς αυτό κινήτρων θα πρέπει να ισχύσει για μια τριετία και μετά είτε να τροποποιηθεί είτε να καταργηθεί αν έχει επιτύχει το στόχο του που είναι το «άνοιγμα» και η επιτάχυνση νέων αγορών για τις θερμικές χρήσεις ΑΠΕ σε κτίρια.

Εκτός από τους λέβητες και τις σόμπες βιομάζας, η Greenpeace εκτιμά ότι πρέπει να ενισχυθούν και άλλες «πράσινες» τεχνολογίες όπως: τα ενεργειακά τζάκια, οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας καθώς και τα ηλιοθερμικά συστήματα για θέρμανση-ψύξη και ζεστό νερό.

Οφέλη

Από τα κίνητρα για τη χρήση «πράσινης» θέρμανσης υπολογίζεται ότι θα ωφεληθούν στην τριετία 2012-2014 περί τα 65.000 νοικοκυριά και πολύ μικρές επιχειρήσεις, ενώ τα περιβαλλοντικά οφέλη αποτιμώνται σε περίπου 100.000 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως.

Το τριετές πρόγραμμα κινήτρων θα πυροδοτήσει επενδύσεις της τάξης των 200-245 εκατ. ευρώ, θα δημιουργήσει 680 νέες θέσεις πλήρους απασχόλησης (συν 1.100 επιπλέον έμμεσες θέσεις εργασίας από τόνωση της κατανάλωσης) και θα αποφέρει στο Δημόσιο από φόρους περί τα 50-60 εκατ. ευρώ την τριετία αυτή (στην οποία θα έχει εκταμιεύσει μόλις το 1/10 περίπου ως ενισχύσεις).

Τρία σενάρια

Δεδομένου ότι οι ανάγκες θέρμανσης είναι διαφορετικές στις διάφορες κλιματικές ζώνες της χώρας, το πρώτο σενάριο που εξέτασε η Greenpeace είναι να υπάρχει μεγαλύτερη ενίσχυση εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε κάνοντας διαφοροποίηση ανά κλιματική ζώνη είτε ως συνάρτηση των βαθμοημερών θέρμανσης (ΒΗΘ) όπως αυτές καταγράφονται στον ΚΕΝΑΚ για διάφορες πόλεις της χώρας, αν και κάτι τέτοιο είναι στην πράξη πολύπλοκο και όχι εύκολα διαχειρίσιμο.

Το δεύτερο σενάριο είναι να υπάρχει ένα σταθερό ποσό επιδότησης ανεξάρτητα από την κλιματική ζώνη για να είναι πιο απλό το σύστημα και πιο κατανοητό στους πολίτες, αν και λιγότερο δίκαιο.

Το τρίτο σενάριο προβλέπει ότι η όποια ενίσχυση θα μπορούσε να αποτελεί ποσοστό των τιμολογίων αγοράς του σχετικού εξοπλισμού. Το σενάριο αυτό είναι και το καλύτερο, όπως αναφέρει η Greenpeace, διότι η ποσοστιαία ενίσχυση αντανακλά και τα πραγματικά κόστη της επένδυσης με βάση τις εκάστοτε ανάγκες.

Όπως τα feed-in-tariffs

Παράλληλα, προκειμένου να αποφευχθεί η άμεση και μεγάλη επιβάρυνση του δημοσίου, προτείνεται να κατανεμηθούν οι ενισχύσεις στην «πράσινη» θερμότητα σε βάθος χρόνου (5-20 έτη) στο πρότυπο των ενισχύσεων στον τομέα του ηλεκτρισμού (feed-in-tariffs).

Τα κίνητρα προτείνεται να ισχύουν σε επίπεδο νοικοκυριού, ενώ στις περιπτώσεις κεντρικών συστημάτων σε πολυκατοικίες, προτείνεται να ισχύσουν τα κίνητρα αυτά ξεχωριστά για κάθε νοικοκυριό που συμμετέχει στην επένδυση.

Η παροχή των κινήτρων αυτών -κατά την οργάνωση- θα διασφαλίσει ένα σταθερό και προβλέψιμο εισόδημα για τα συμμετέχοντα νοικοκυριά και επιχειρήσεις, γεγονός που θα διευκολύνει και τη χρηματοδότηση των απαραίτητων επενδύσεων από τις τράπεζες.